W zeznaniu podatkowym PIT-37 dochody ze stosunku pracy należy wykazać w wierszu 1 części C.1, dochody z umowy o dzieło lub zlecenia – w wierszu 3 części C.1, natomiast dochody z emerytury lub renty – w wierszu 2 części C.3. Wykazane dochody należy zsumować i umniejszyć o zapłacone w roku podatkowym składki na ubezpieczenia społeczne oraz odliczenia od dochodu wykazane w załącznikach PIT/O i PIT/D. Od tak ustalonego dochodu podatnik oblicza podatek według skali  podatkowej. 

Obliczony podatek pomniejsza się o zapłacone w roku podatkowym składki na ubezpieczenie zdrowotne oraz odliczenia od podatku wykazane w załączniku PIT/D. Wyliczony w ten sposób podatek jest podatkiem należnym.

Różnica pomiędzy podatkiem należnym a sumą zaliczek pobranych przez płatników (organ rentowy, pracodawcę, zleceniodawcę) stanowi kwotę do zapłaty. Kwotę tę należy wpłacić do urzędu skarbowego do 30.04.2007 r. Natomiast różnica pomiędzy sumą zaliczek pobranych przez płatników a podatkiem należnym jest nadpłatą, którą urząd skarbowy zwraca podatnikowi w ciągu trzech miesięcy od dnia złożenia zeznania.

Emeryt lub rencista uzyskujący dodatkowe dochody ze stosunku pracy umowy zlecenia czy umowy o dzieło ma prawo skorzystać z ulg podatkowych. Możliwość taką ma również emeryt lub rencista, który dodatkowych dochodów nie osiąga – pod warunkiem, że złoży zeznanie podatkowe PIT-37, w którym wykaże dochody z emerytury lub renty (zgodnie z PIT 40A/11A) oraz przysługujące mu ulgi podatkowe. 

Do najpopularniejszych ulg podatkowych, z których mogą skorzystać emeryci i renciści składający zeznania podatkowe za 2006 r., zalicza się bez wątpienia tzw. ulga rehabilitacyjna. Skorzystanie z ulgi rehabilitacyjnej nie wyklucza oczywiście możliwości skorzystania z innych ulg.
Podatnik chcący skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej załącza do zeznania podatkowego PIT/O, w którym w części B wiersz 3 załącznika, wykazuje wysokość poniesionych wydatków z tytułu ulgi rechabilitacyjnej. Powyższą kwotę (powiększoną ewentualnie o inne ulgi) należy wykazać także w poz. 91 zeznania podatkowego PIT-37. 

W ramach ulgi rehabilitacyjnej możliwe jest dokonanie odliczenia od dochodu wydatków na cele rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne. Warunkiem odliczenia tych wydatków jest posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:

• orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
• decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną.

1. zakup i naprawę indywidualnego sprzętu, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych, stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności, z wyjątkiem sprzętu gospodarstwa domowego, 
2. odpłatność za pobyt na turnusie rehabilitacyjnym, 
3. odpłatność za pobyt na leczeniu w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, za pobyt w zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładach opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych oraz odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne,
4. opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa,
5. leki - w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy faktycznie poniesionymi wydatkami w danym miesiącu a kwotą 100 zł, jeśli lekarz specjalista stwierdzi, że osoba niepełnosprawna powinna stosować określone leki (stale lub czasowo),
6. odpłatny, konieczny przewóz na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne:
      - osoby niepełnosprawnej - karetką transportu sanitarnego,
      - osoby niepełnosprawnej, zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa - również innymi środkami transportu, 
7. używanie samochodu osobowego, stanowiącego własność (współwłasność) osoby niepełnosprawnej zaliczonej do I lub II grupy inwalidztwa lub podatnika mającego na utrzymaniu osobę niepełnosprawną zaliczoną do I lub II grupy inwalidztwa, dla potrzeb związanych z koniecznym przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne – w wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2280 zł,
8. odpłatne przejazdy środkami transportu publicznego związane z pobytem:
     - na turnusie rehabilitacyjnym,
     - w zakładach: lecznictwa uzdrowiskowego, rehabilitacji leczniczej, opiekuńczo-leczniczych i pielęgnacyjno-opiekuńczych.