| Interpretacja przepisów |
|
|
|
Interpretacje przepisów prawa podatkowego w świetle przepisów prawa obowiązujących od 01.07.2007 roku.
Z dniem 1 lipca 2007 r. weszły w życie przepisy rozdziału 1a „Interpretacje przepisów prawa podatkowego” w dziale II ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) – zwanej dalej Ordynacją. Wchodzące w życie zmiany dotyczące interpretacji prawa podatkowego są bardzo głębokie i obejmują w zasadzie wszystkie aspekty tego zagadnienia: właściwość organów, zakres wniosku, procedurę wydawania interpretacji, odpłatność, formy publikacji oraz tzw. zasadę nieszkodzenia. Podstawa prawna do wydawania interpretacji :
1. WŁAŚCIWOŚĆ ORGANU DO WYDANIA INTERPRETACJI Właściwym do wydawania interpretacji prawa podatkowego jest Minister Finansów zarówno w zakresie interpretacji ogólnych wydawanych „z urzędu” na podstawie art. 14a Ordynacji oraz interpretacji indywidualnych wydawanych na wniosek na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji. Korzystając z upoważnienia zawartego w art. 14b § 6 Ordynacji Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 20 czerwca 2007 r w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) upoważnił Dyrektorów Izb Skarbowych w Bydgoszczy, Katowicach, Poznaniu i w Warszawie do wydawania interpretacji indywidualnych w zakresie podatków i opłat pobieranych odpowiednio przez naczelników urzędów skarbowych i celnych oraz dyrektorów izb skarbowych i celnych. Zgodnie z przepisami tego rozporządzenia:
Organ właściwy miejscowo w chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej pozostaje właściwy do jej wydania, choćby zmieniły się podstawy właściwości ( §10) Minister Finansów zachował jednak kompetencję do zmiany interpretacji indywidualnej, wydanej przez upoważnionego dyrektora izby skarbowej, na podstawie art. 14e Ordynacji Stosownie do swojej właściwości rzeczowej interpretacje indywidualne wydają wójt, burmistrz (prezydent miasta),starosta lub marszałek województwa (art. 14j § 1 Ordynacji).
ZAKRES WNIOSKU
Stosownie do art. 14b § 2 Ordynacji wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć nie tylko zaistniałego stanu faktycznego, ale również zdarzeń przyszłych.
OBOWIĄZUJĄCA PROCEDURA PRZY WYDAWANIU INTERPRETACJI INDYWIDUALNYCH Obecnie interpretacja indywidualna prawa podatkowego jest nową, szczególną formą aktu administracyjnego; nie przybiera formy postanowienia ani decyzji. W sprawach dotyczących interpretacji indywidualnej stosuje się odpowiednio niektóre przepisy normujące postępowanie podatkowe (odesłania w art. 14d, art. 14g § 3 i art. 14h Ordynacji ). Na wydaną interpretację nie przysługują administracyjne środki zaskarżenia; w tym zakresie nie stosuje się też trybów nadzwyczajnych. Stosownie do art. 14c § 3 Ordynacji w związku z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) interpretacja indywidualna podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Na podstawie art. 14e Ordynacji Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Powołany przepis pozwala na sprawowanie wszechstronnego nadzoru nad wydawanymi interpretacjami i ich weryfikację w niezbędnym zakresie.
TERMIN WYDANIA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ
Znowelizowane przepisy ustawy Ordynacji podatkowa wprowadzają jeden – trzymiesięczny termin wydawania interpretacji indywidualnych, bez względu na ich merytoryczny zakres, oraz modyfikuje zasady przedłużenia terminu; przedłużenie terminu do wydania interpretacji nastąpić może w okolicznościach wskazanych w art. 139 § 4 Ordynacji. W nowym stanie prawnym interpretacje indywidualne wydaje się bez zbędnej zwłoki, jednak nie później niż w terminie 3 miesięcy od dnia otrzymania wniosku. Do tego terminu nie wlicza się terminów i okresów, o których mowa w art. 139 § 4 Ordynacji. Z przepisu tego wynika, że do trzymiesięcznego terminu nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa podatkowego dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Zatem w przypadku, gdy złożony wniosek nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 Ordynacji, organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 Ordynacji wezwie wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Zatem trzymiesięczny termin na wydanie interpretacji indywidualnej ulega odpowiedniemu przesunięciu o okres przeznaczony na czynności zmierzające do sprawdzenia poprawności treści wniosku. W razie niewydania interpretacji indywidualnej w terminie uznaje się, że w dniu następującym po dniu, w którym upłynął termin wydania interpretacji, została wydana interpretacja stwierdzająca prawidłowość stanowiska wnioskodawcy w pełnym zakresie, które jest skuteczne wobec wszystkich organów podatkowych (art. 14i § 2 Ordynacji).
WYSOKOŚĆ OPŁATY I SPOSÓB JEJ UISZCZENIA Stosownie do art. 14f § 1 Ordynacji wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie, na mocy art.6 oraz art. 14 ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2008 roku, Nr 141, poz. 888 ), w wysokości 40 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. Opłata stanowi dochód budżetu państwa (odpowiednio dochód budżetu jednostek samorządu terytorialnego). W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Istotą zawartej regulacji w Ordynacji podatkowej jest to, żewniosek o wydanie interpretacji indywidualnej niespełniający wymogów określonych w art. 14 § 3 Ordynacji pozostawia się bez rozpatrzenia. Fakt ten nie pozbawia jednak wnioskodawcę prawa do ponownego złożenia wniosku , który może być tej samej treści wraz z uiszczeniem należnej opłaty . Zgodnie z § 3 rozporządzenia Ministra Finansów 1) z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie wzoru wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego oraz sposobu uiszczenia opłaty od wniosku, opłatę od wniosku uiszcza się gotówką w kasie organu właściwego do wydania interpretacji indywidualnej lub na jego rachunek
FORMA PUBLIKACJI INTERPRETACJI
Interpretacje ogólne oraz interpretacje indywidualne wraz z wnioskiem są zamieszczane w Biuletynie Informacji Publicznej, który jest urzędowym publikatorem teleinformatycznym – art. 14i § 3 Ordynacji natomiast Interpretacje ogólne, są nadal publikowane w Dzienniku Urzędowym Ministra Finansów (art. 14i § 1 Ordynacji).
ZASADA NIESZKODZENIA
Podmiot uzyskujący interpretację indywidualną nie ma obowiązku zastosowania się do treści interpretacji, nawet jeżeli akceptuje ona stanowisko wnioskodawcy. W nowym stanie prawnym w przypadku zmiany interpretacji, do której wnioskodawca zdążył się zastosować, w pierwszej kolejności dochodzi do ukształtowania decyzją wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości, zgodnie z ustawą podatkową. Zasada nieszkodzenia wyraża się natomiast w zwolnieniu podatnika z zapłaty podatku należnego i formalnie wymierzonego decyzją, na jego wniosek. W sytuacji gdy podatek ten został wcześniej zapłacony, zasada nieszkodzenia jest zrealizowana poprzez wnioskowanie o określenie nadpłaty – art. 14m § 3 Ordynacji. W świetle tych przepisów Organ podatkowy rezygnuje więc z podatku, którego zapłata stanowiłaby szkodę dla podatnika, dokonując jednocześnie wymiaru podatku należnego za cały okres rozliczeniowy. Zwolnienie z zapłaty podatku w omawianym trybie jest nowym sposobem wygasania zobowiązania podatkowego (art. 59 § 1 pkt 10 oraz § 2 pkt 6 Ordynacji ). Nie nadaje się rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji ustalającej lub określającej wysokość zobowiązania podatkowego, wysokość zwrotu podatku lub wysokość odsetek za zwłokę albo orzekającej o odpowiedzialności podatkowej płatnika, inkasenta, osoby trzeciej albo spadkobiercy w zakresie objętym wnioskiem o którym mowa w art 14 § 3 Ordynacji (art. 239 Ordynacji).
Kolejność wykonywanych czynności zmierzających do uzyskania interpretacji.
● o właściwości wymienionych dyrektorów izb skarbowych decyduje: a) w przypadku osób fizycznych – ich miejsce zamieszkania, b) w przypadku osób prawnych i jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej – adres ich siedziby,
ABR |
|||||||||||